Thee in Oceanië
Oceanië is qua volume het kleinste theeproducerende continent, maar heeft een kenmerkende theecultuur, gevormd door de Britse koloniale geschiedenis, en een kleine, kwaliteitsgerichte lokale teeltscene die de afgelopen decennia is gegroeid.
Australië
Thee drinken in Australië gaat terug tot de Britse kolonisatie eind 18e eeuw, en sterke zwarte thee blijft deel uitmaken van het dagelijks leven van veel Australiërs, naast de wereldwijd invloedrijke specialty coffee-cultuur van het land. Commerciële theeteelt is beperkt maar echt: Noord-Queensland, rond de Atherton Tableland en de Daintree-regio, heeft een subtropisch klimaat met veel neerslag, geschikt voor Camellia sinensis, en kleine plantages telen daar sinds de jaren 1960-1970 commercieel thee. Australië heeft ook een actieve markt voor kruiden- en inheemse botanische infusies, met inheemse planten zoals citroenmirte.
Nieuw-Zeeland
Nieuw-Zeeland teelt commercieel zeer weinig thee, maar heeft een sterke thee-drinkcultuur geërfd van de Britse kolonisatie, en een goed ontwikkelde retailmarkt voor specialty en kruidenthee. Een klein aantal boetiektelers heeft geëxperimenteerd met lokale theeteelt, vooral in warmere regio's van het Noordereiland.
Tradities van de Pacifische eilanden
In de bredere Stille Oceaan is de cultureel belangrijkste infusiedrank niet thee maar kava, gemaakt van de wortel van Piper methysticum en traditioneel bereid en gedeeld op Fiji, Vanuatu, Tonga, Samoa en andere Pacifische naties bij belangrijke sociale en ceremoniële gelegenheden: met een rol in het Pacifische gemeenschapsleven die niet ongelijk is aan die van mate in delen van Zuid-Amerika.